Σοβαρή μείωση της απασχόλησης στο εμπόριο….

Σοβαρή μείωση της απασχόλησης στο εμπόριο, μικρότερη όμως από το σύνολο της οικονομίας, καταδεικνύει η ανάλυση του ΙΝΕΜΥ της ΕΣΕΕ με βάση τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Και τούτο ενώ, ο δείκτης προσδοκιών για τις προσλήψεις καταγράφεται αρνητικός και στους εννέα τομείς της ελληνικής οικονομίας, με τη μεγαλύτερη κάμψη της απασχόλησης να αναμένεται να καταγραφεί στον τομέα του Εμπορίου, όπου ο δείκτης της έρευνας διαμορφώνεται στο -18%.
Ενθαρρυντικό στοιχείο των ερευνών, δεδομένου του αρνητικού κλίματος, είναι ότι το 68% των εργοδοτών σκοπεύουν να διατηρήσουν τον αριθμό των εργαζομένων τους σταθερό μέσα στο διάστημα των επόμενων τριών μηνών.

Η εικόνα στο εμπόριο παρακολουθεί το βηματισμό της ελληνικής οικονομίας με σχετικά καλύτερες αποκλίσεις (μείωση 9% όταν οι απώλειες θέσεων εργασίας το 2011 σε σύγκριση με το 2010 έφτασε στο 11,16%). Πιο συγκεκριμένα, η απασχόληση στο εμπόριο έφτασε το Δ΄ Τρίμηνο του 2011 στους 723.400 απασχολούμενους, αγγίζοντας την απασχόληση του 2002. Ωστόσο, όπως σημειώνει η ΕΣΕΕ, παρά τη σοβαρή μείωση, το εμπόριο αναδεικνύεται και πάλι ως ο μεγαλύτερος εργοδότης της ελληνικής οικονομίας, με ενισχυμένα μάλιστα ποσοστά, αφού η απασχόληση σε αυτό αντιπροσωπεύει πλέον το 18,4% της συνολικής απασχόλησης. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι μόνο μεταξύ του Γ΄ και του Δ΄ τρίμηνου του 2011 ο αριθμός των απασχολούμενων μειώθηκε σε απόλυτο αριθμό κατά 21.400, ενώ σε όλο το 2011 το εμπόριο έχασε συνολικά 77.700 θέσεις εργασίας.

Πιο συγκεκριμένα, ο ρυθμός μείωσης των εργοδοτών στο τελευταία τρίμηνο μειώθηκε κατά 4.500, ενώ το προηγούμενο τρίμηνο η μείωση ήταν 7.800. Οι μισθωτοί εμφανίζουν το μεγαλύτερο ρυθμό μείωσης αφού αγγίζουν τις 21.800.

Η μόνη κατηγορία που διαφοροποιείται είναι οι αυτοαπασχολούμενοι, οι οποίοι παρουσιάζουν οριακή αύξηση. Το στοιχείο αυτό όμως θα μπορούσε να ερμηνευτεί σε συνδυασμό με την παρατηρούμενη μείωση της μισθωτής απασχόλησης δηλαδή, ως αλλαγή στην εσωτερική διάρθρωση της απασχόλησης. Με άλλα λόγια είναι προφανές ότι πολλοί εργοδότες μετατρέπονται σε αυτοαπασχολούμενους από τη μείωση του προσωπικού.

Σε δήλωσή του σχετικά με το θέμα, ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου Β. Κορκίδης ανέφερε: “Είναι αξιοσημείωτο, ότι παρά τις αρνητικές εκτιμήσεις για την πορεία της ανεργίας και την κόπωση της απασχόλησης που παρατηρείται, σε λιανικό και χονδρικό εμπόριο, ο αριθμός των εμπόρων που σκοπεύουν να μειώσουν το προσωπικό τους το 2012, παραμένει ο μικρότερος σε σχέση με άλλους εργοδότες. Η διατήρηση θέσεων εργασίας είναι αποφασιστικής σημασίας για την εθνική μας οικονομία, ενώ εξίσου σημαντικό είναι να μπορέσουμε οι μικρομεσαίοι εργοδότες να επιβιώσουμε και να ανακάμψουμε ώστε να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας.

Όσο όμως το κλίμα αβεβαιότητας συνεχίζεται στην αγορά, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι οι εργοδότες δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε νέες προσλήψεις, ούτε να δεσμευτούν σε προγράμματα επιδοτούμενης απασχόλησης, όσο και να μειωθεί ο βασικός μισθός. Οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την ανακατανομή και μεταφορά κοινοτικών πόρων προς όφελος της απασχόλησης, πρέπει να γίνουν με πιο ευέλικτες διαδικασίες, ώστε να εξαντληθεί η απορροφητικότητα των προγραμμάτων άμεσα και να καταπολεμηθεί η ανεργία. Σε μια περίοδο όπως αυτή, είναι απαραίτητο να προστατευτεί το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας, να παραμείνει ενεργό και να ισχυροποιηθούν από τους κοινωνικούς εταίρους οι μηχανισμοί των κλαδικών συμβάσεων, ώστε να μην γκρεμιστούν σε επίπεδα Βαλκανίων οι αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα.

Σε ένα σύνολο ετησίας μισθοδοσίας 45 δισ. ευρώ στον ιδιωτικό τομέα, η επιπλέον μείωση του μισθολογικού κόστους κατά 15 μονάδες που απαιτεί η τρόικα στο νέο Μνημόνιο, σημαίνει μείωση εισοδήματος των μισθωτών κατά τουλάχιστον 7 δισ. ευρώ. Είναι σαφές ότι οι περαιτέρω μειώσεις μισθών, όχι μόνο δεν θα φέρουν ανάπτυξη, αλλά λιγότερη κατανάλωση στην αγορά και αντίστοιχα σημαντική φορολογική απώλεια στα δημόσια ταμεία.

Η διορία της τρίμηνης μετενέργειας, που δίνεται σε εργοδότες και εργαζομένους και οι επίμονες προτροπές για σύναψη νέων συλλογικών συμβάσεων, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα κατά πόσον ουσιαστικά και όχι προσχηματικά οι κλαδικές συμβάσεις θα μπορούν να διαμορφώσουν κανονιστικό πλαίσιο και να περιορίσουν τις μεγάλες μειώσεις μισθών που εφαρμόζονται πλέον μέσω των επιχειρησιακών και ατομικών συμβάσεων.

Η ερμηνευτική εγκύκλιος του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης για την εφαρμογή του νέου νόμου, δεν διευκρινίζει πουθενά εάν οι νέες κλαδικές συμβάσεις, που θα μπορούσαν να συμφωνηθούν και να υπογραφούν, θα αποτρέψουν τις μετεκλογικές εργασιακές και μισθολογικές ανατροπές που περιγράφονται στο δεύτερο Μνημόνιο, όπως είναι η πλήρης αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ τον Ιούλιο και η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού.

Η ΕΣΕΕ με την υπευθυνότητα που την χαρακτηρίζει, στην προσπάθειά της να διασφαλίσει αμοιβές και θέσεις εργασίας, ζήτησε από το Υπουργείο Εργασίας περαιτέρω αποσαφήνιση των διατάξεων, αναφορικά με την Εθνική Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των εργαζομένων στις εμπορικές επιχειρήσεις, ώστε το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της νέας σύμβασης να τεθεί στην ορθή του βάση και τον σωστό χρόνο”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.