Ο εμπαιγμός με τη «διπλή διμερή» για το Κυπριακό

pic-0-norm.jpg

Μετά το μεγάλο λάθος -ή την υποχώρηση σε πιέσεις των ισχυρών- από την ελλαδική και κυπριακή κυβέρνηση, ως προς την αποδοχή της τουρκικής πρότασης για συνομιλίες των «τεσσάρων» έρχεται και η καταφανής παραπλάνηση από τον κ. Αναστασιάδη -εγώ το θεωρώ εμπαιγμό- ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ… παγιδέψαμε τους Τούρκους.

Όπως είναι γνωστό, και με τις συνεχείς αναφορές μας στο θέμα, οι κ.κ. Βενιζέλος και Αναστασιάδης αποδέχθηκαν την τουρκική πρόταση ν’ αρχίσουν συνομιλίες μεταξύ των τεσσάρων (Κύπρου, Κατεχομένων, Τουρκίας και Ελλάδας). Επρόκειτο για τουρκική πρόταση, που δεν μπορούσε φυσικά να γίνει αποδεκτή, την οποία όμως υιοθέτησαν η ελλαδική και κυπριακή κυβέρνηση.

Ο κ. Βενιζέλος, όταν του εξήγησαν τι είναι αυτό το οποίο υιοθέτησε, με την γνωστή του ικανότητα να μη διαφωτίζει, υποστήριξε πως δεν πρόκειται για «τετραμερή διάσκεψη». Πράγματι, δεν θα καθίσουν και οι τέσσερις στο ίδιο τραπέζι, αλλά θα καθίσουν ανά δύο. Γι’ αυτό και την ονοματίζω «διπλή διμερή». Είναι δυνατόν να μη εξήγησαν στον κ. Βενιζέλο, ότι σημασία δεν έχει ο τύπος, αλλά η ουσία;

Έχει σημασία αν συνομιλούν οι τέσσερις ομού ή δυο-δυο, όταν αναβαθμίζεται το ψευδοκράτος, και καθίσταται συνομιλητής της Αθήνας; Και πώς αναλαμβάνει η Ελλάδα τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης εξισωμένη με την Άγκυρα, της οποίας τα στρατεύματα κατέχουν την μισή σχεδόν Κύπρο; Έχουμε παύσει να θεωρούμε την Τουρκία κατοχική δύναμη, την απαλλάσσουμε των ευθυνών της και της αναθέτουμε ρόλο ρυθμιστή της κατάστασης, όταν στα δικά μας επιχειρήματα αυτή παρατάσσει τις λόγχες των 30.000 στρατιωτών της;

Το σημαντικότερο βέβαια είναι, ότι περιορίζουμε το κυπριακό από διεθνές θέμα που είναι, σε θέμα ελληνοτουρκικό. Αυτό ακριβώς επιθυμεί η Τουρκία εξ αρχής της δημιουργίας του κυπριακού κράτους, το οποίο δεν αναγνωρίζει.

Όμως, αν ο κ. Βενιζέλος -ο οποίος αρχικώς είπε, ότι ο κ. Αναστασιάδης, τού το ζήτησε- επιχείρησε να δικαιολογηθεί με λεκτικούς ακροβατισμούς, ο Κύπριος πρόεδρος προβαίνει σε χονδρή παραπλάνηση. Μετά την συζήτηση που έκανε το Εθνικό Συμβούλιο στην Κύπρο για το ζήτημα, ο εκπρόσωπος του Προέδρου, δήλωσε: «Ο πρόεδρος Αναστασιάδης επέμεινε στη βασική του πολιτική θέση, ότι από τη στιγμή που όλοι μας αποδεχόμαστε πως το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Άγκυρα, έπρεπε πάση θυσία να βρούμε τον τρόπο να εμπλέξουμε την Τουρκία στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης».

Η κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», υπενθυμίζει όμως πως η θέση για τους συνομιλητές είναι τουρκική αξίωση, που χρονολογείται από το 2011, όπως αποκάλυψε ο πρώην σύμβουλος του κατοχικού ηγέτη, κ. Κουντρέτ Οζερσάι. Η τουρκική πρόταση έγινε προς τον τέως Πρόεδρο κ. Χριστόφια.

Ο επικεφαλής του Γραφείου Κυπριακού της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ κ. Τουμάζος Τσελεπή, δήλωσε προχθές: «Όταν ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας, από το 2008 ζητούσε επίμονα συνάντηση με τον κ. Ερντογάν, η πάγια απάντηση της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής πλευράς ήταν ότι μια τέτοια συνάντηση θα ήταν εφικτή στο πλαίσιο μιας τετραμερούς διάσκεψης ή, εναλλακτικά, αν η πλευρά μας αποδεχόταν ανάλογη συνάντηση του κ. Ταλάτ με τον Έλληνα Πρωθυπουργό».

Δεν «παγιδέψαμε» επομένως την Τουρκία, απεναντίας αποδεχθήκαμε την δική της πρόταση. Τουλάχιστον, οι συναντήσεις δεν θα γίνουν -τώρα, για αύριο δεν γνωρίζουμε- σε υψηλό επίπεδο, αλλά διαπραγματευτών (που ήδη έχουν οριστεί, άρα το θέμα είχε παρελθόν, που αγνοούσαμε), κάτι είναι κι αυτό.

Γνωρίζουμε ποιες είναι οι θέσεις του κ. Αναστασιάδη, τις οποίες δεν έκρυψε ποτέ. Η ελπίδα μας είναι, πως οι διπλωμάτες του ελλαδικού ΥΠΕΞ, θα εξηγήσουν στον κ. Βενιζέλο, ότι τα θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι πολύ σοβαρά, για να τα διαπραγματεύονται πολιτικοί χωρίς εμπειρία. Ας επιλέξει τουλάχιστον, ενημερωμένους συμβούλους.

Ο Μακεδών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.