Αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων…..

simea xeriaΔιορίσθηκα, ως Πτυχιούχος Μόνιμος Υπάλληλος μετά από επιτυχία μου στον Πανελλήνιο Δημόσιο, που προκηρύχθηκε με απόφαση του τότε Υπουργού Προεδρίας της Κυβερνήσεως.
Μετά από τις πρόσφατες αναφορές αρμοδίων, για την αξιολόγηση για διαθεσιμότητα ή ακόμη και για απόλυση των δημοσίων υπαλλήλων, αναφέρω τα εξής:
Κριτήριο αξιολόγησης για διαθεσιμότητα ή ακόμη και για απόλυση θα είναι αν ο υπάλληλος έχει δηλώσει κάποιο, έστω και ήπιο πρόβλημα υγείας (σωματικό, ψυχολογικό κ.λπ.) ή απουσιάζει δικαιολογημένα ή αν είναι ακατάλληλος;
Τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας, που έχει κατακλύσει, το ΝΠΔΔ που υπηρετώ, και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.
Σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας, μια συνεχής και διαρκής ηθική παρενόχληση (mobbing) και ένας επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός και συστηματική εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying), είναι βέβαιον, ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων-θυμάτων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους. Φυσικό είναι τα μέλη της οικογενειοκρατίας να χαρακτηρίζουν δήθεν ικανούς τα μέλη τους και τους εκτός οικογενειοκρατίας δήθεν ακατάλληλους.
Γιατί, τάχα αποτελεί βασικό κριτήριο εάν ένας υπάλληλος καλύπτεται από τα μέλη της οικογενειοκρατίας και από τις «φαμίλιες» για τις όποιες πράξεις του, ενώ υπάλληλος που έχει δηλώσει κάποιο, πρόβλημα υγείας (σωματικό ή έστω ήπιο και ιάσιμο ψυχολογικό), προερχόμενο από την συνεχή κακομεταχείριση και ψευδομαρτυρίες που υφίσταται από το καθεστώς οικογενειοκρατίας ή αν είναι, δήθεν, ακατάλληλος, επειδή έτσι τον χαρακτηρίζει με ψεύδη ή τον εξαναγκάζει σε αδράνεια το καθεστώς οικογενειοκρατίας, ενώ είναι ικανός, θα πρέπει να βαθμολογηθεί αρνητικά, με κίνδυνο να βγει σε διαθεσιμότητα;
Γιατί επιλέγεται και περιορίζεται να τιμωρηθούν με διαθεσιμότητα υπάλληλοι με κάποιο, έστω και ήπιο πρόβλημα υγείας και ιάσιμο, και δεν γίνεται αναφορά σε άλλες εκατοντάδες σοβαρότατες ασθένειες; Μήπως γυρίζουμε στον μεσαίωνα στιγματίζοντας κάποια μόνον προβλήματα υγείας; Δημιουργείται ένας σύγχρονος Καιάδας; Μήπως έτσι, ενδεχομένως, εισηγούνται διάφοροι συνδικαλιστές κ.λπ. υπεύθυνοι του καθεστώτος οικογενειοκρατίας; Άραγε, γιατί αυτοί που δεν έχουν δηλώσει το όποιο πρόβλημα υγείας τους, αν και είναι εμφανές ότι το έχουν, δεν θα τιμωρούνται; Ο Υπαλληλικός Κώδικας Ν. 3528/09-02-2007, απαιτεί την προστασία των υπάλληλων, αν έχουν κάποιο πρόβλημα υγείας προσφέροντας τις υπηρεσίες τους εκεί που αποδίδουν.
Γιατί υπάλληλοι που απουσιάσαν δικαιολογημένα σύμφωνα με τον Υπαλληλικό Κώδικα Ν. 3528/09-02-2007, π.χ. επειδή είχαν την ατυχία να πάρουν αναρρωτική άδεια, εγκεκριμένη από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, αλλά συνεπείς στην τήρηση του ωραρίου τους, θα πρέπει να τιμωρηθούν;
Μετά από προσωπική οδυνηρή εμπειρία μου, που λαμβάνει χώρα τα τελευταία περίπου 2,5 έτη, παίρνω το θάρρος να σας εκθέσω τις απόψεις μου για τα εξής:
Επιβάλλεται άμεσα η Νομοθετική ρύθμιση για την προστασία του εργαζόμενου από: Την ηθική παρενόχληση (mobbing) & τον εκφοβισμό και την εργασιακή ψυχολογική κακομεταχείριση (bullying):
Είναι κακοήθης συμπεριφορά και η υποβολή του εργαζόμενου σε ψυχολογική παρενόχληση, μιας συστηματικής και διαρκούς επίθεσης σε βάρος ενός προκαθορισμένου θύματος από ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων, που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα του υπαλλήλου-θύματος και να τον ωθήσει τελικά να εγκαταλείψει την θέση εργασίας του.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία κατάσταση ψυχολογικής βίας-τρομοκρατίας. Εχθρικές συμπεριφορές που συνιστούν παρενόχληση αποτελούν οι προσβολές, η απομόνωση, συνεχών αρνητικών σχολίων, διάδοσης κουτσομπολιού, η χρησιμοποίηση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, μειωτικά σχόλια, στέρηση ευκαιριών, αγένεια, πειράγματα, ύπουλοι εκφοβισμοί, χρησιμοποίηση αισχρής γλώσσας ή σαρκασμού, διαβολές, εργασιακή υπονόμευση, εξευτελισμού, εισβολή στην ιδιωτική ζωή, ταπεινώσεις, συνεχής κακολογία, εξαναγκασμός σε αδράνεια, διάδοση αρνητικών σχολίων, καψώνια στην χορήγηση αδείας, φωνές δυνατά μπροστά σε άλλους, υποτιμητικά σχόλια, διάδοση ψεύτικων φημών, συκοφαντίες, εξευτελισμού, οι προσβολές στην προσωπική αξιοπρέπεια και η λεκτική βία κ.λπ. Είναι η επαναλαμβανόμενη αδικαιολόγητα επιθετική και κακοήθης συμπεριφορά κατά ενός εργαζομένου, που περιλαμβάνει ψυχολογική και λεκτική βία στον χώρο εργασίας.

Γίνεται χρήση εκδικητικών, μνησίκακων, κακόβουλων ή εξευτελιστικών προσπαθειών για να υποβιβαστεί ένας υπάλληλος. Τέτοιες επίμονες αρνητικές επιθέσεις πάνω στην προσωπική ή επαγγελματική απόδοση είναι απρόβλεπτες, παράλογες και άδικες. Μειώνουν συστηματικά τον υπάλληλο-στόχο, για να διαβρώσουν την όποια υποστήριξη αναζητήσει αργότερα και τον δυσφημούν. Ο εκφοβισμός είναι μια σκόπιμη, επαναλαμβανόμενη και ασεβής συμπεριφορά προς έναν εργαζόμενο που έχει επιλεγεί ως στόχος. Ο εκφοβισμός και η βία, συνοδεύονται από απειλές ή προσβολές. Έτσι δημιουργείται ένα έντονα τοξικό εργασιακό περιβάλλον.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ηθικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Στην Ελλάδα για να τεκμηριωθεί νομικά το mobbing είναι δύσκολο με την υπάρχουσα νομοθεσία!
Το 2005 ψηφίστηκε ο Νόμος 3304 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας, στον τομέα της απασχόλησης και της εργασίας (ΦΕΚ Α’ 16/27-01-2005). Ο Νόμος αυτός ενσωμάτωσε τις οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ, ωστόσο περιορίζει το παράνομο των παρενοχλήσεων μόνο σ’ αυτές που έχουν ως έρεισμα και βάση, τα πιο πάνω , χωρίς να επεκτείνεται ή να εστιάζει σε κάθε παρενοχλητική συμπεριφορά της οποίας μπορεί να τύχει ο εργαζόμενος στον χώρο εργασίας του.
Χωρίς διάθεση υπερβολής, οδηγούμαστε στο λογικό συμπέρασμα ότι: Για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες επιτρέπεται απροκάλυπτα η προσβολή, η απαξίωση, η περιφρόνηση, η περιθωριοποίηση, η υποβάθμιση, η υποτίμηση, η επιθετική συμπεριφορά κ.λπ.!!!
Και είναι επιτακτική ανάγκη η αντιμετώπιση της εργασιακής παρενόχλησης, καθώς επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες δείχνουν ότι έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και κατ’ επέκταση, των οικογενειών τους.
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν με σαφήνεια τέτοιες καταστάσεις. Θύματα συμπεριφοράς mobbing μπορούν να καταφύγουν στα δικαστήρια και να μηνύσουν τον εργοδότη τους ή τον/-τους mobber(s).
Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρχισαν να περιλαμβάνουν στις νομοθεσίες τους προβλέψεις για την ηθική παρενόχληση από το 1990 και ύστερα. Πολύ σημαντικό στοιχείο είναι πως σε κάποιες χώρες, αιτία για να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση αποτέλεσαν επιστημονικές έρευνες σχετικά με το φαινόμενο, οι οποίες έτυχαν μεγάλης απήχησης και ενδιαφέροντος π.χ., η Σουηδία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Γερμανία κ.λπ.

Επίσης και σε άλλες χώρες υπάρχει νομοθεσία στην οποία μπορεί να καταφύγει ο εργαζόμενος που έγινε στόχος κακομεταχείρισης, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ κ.λπ.
Η νομοθετική ρύθμιση για την προστασία από το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης, κρίνεται απαραίτητη και στην Ελλάδα, αφού θα αποτελούσε ένα είδος ελάχιστης πρόληψης και θα προέβλεπε τρόπους επίλυσης και αποκατάστασης της αξιοπρέπειας των θυμάτων. Επιπλέον, η διεξαγωγή ερευνών για την καλύτερη κατανόηση των διαφόρων παραμέτρων του φαινομένου, την έκτασή του σε υπηρεσίες και οργανισμούς και την εκ μέρους της πολιτείας προτάσεων και εφαρμογής μέτρων είναι επιβεβλημένη.

Η νομική ομπρέλα που πρέπει να ανοιχτεί για το ζήτημα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από διεκδίκηση αποζημιώσεων. Οφείλει να δρα στην κατεύθυνση της πρόληψης, αλλά και στην προστασία του υπαλλήλου- θύματος που καταγγέλλει το φαινόμενο.
Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, θα πρέπει άμεσα να γίνει νομοθετική ρύθμιση, για την προστασία των μαρτύρων για την διαφθορά. Τούτο εξάλλου ζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνον έτσι θα αποκαλυφθούν οι επίορκοι, ώστε να διωχθούν.

1) Κριτήριο αξιολόγησης θα είναι η συνεργασία του υπαλλήλου με τους συναδέλφους του;
Σας έχω ήδη ενημερώσει ότι, τα τελευταία 13 έτη έγιναν εκατοντάδες προσλήψεις, χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το απόλυτο καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας, που έχει κατακλύσει το ΝΠΔΔ και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων.
Σε ένα τέτοιο καθεστώς, πως είναι η συνεργασία με τους συναδέλφους;
Γιατί, τάχα αποτελεί βασικό κριτήριο η επίτευξη μεγάλης ή ιδιαίτερης φιλίας ή παρέας, μεταξύ μελών της οικογενειοκρατίας, των συγγενών, της κάθε «φαμίλιας», και ενδεχομένως ανομίας ή κλίκας και γιατί ένας υπάλληλος έξω από αυτά, αλλά ικανός, πρέπει να βαθμολογηθεί αρνητικά;
Γιατί, τάχα γεγονότα σε ένα τέτοιο καθεστώς, όπως ο εκφοβισμός, η συστηματική και διαρκής επίθεση που σκοπό έχει να πλήξει και να βλάψει την φήμη, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα υπαλλήλου, επαναλαμβανόμενη ηθική –ψυχολογική – εργασιακή παρενόχληση –mobbing-, αποτελεί βασικό κριτήριο για τα μέλη της οικογενειοκρατίας και γιατί ένας υπάλληλος έξω από τις «φαμίλιες» και θύμα του mobbing, αλλά ικανός, πρέπει να βαθμολογηθεί αρνητικά;
Γιατί, τάχα αποτελεί βασικό κριτήριο η επίτευξη φιλίας ή παρέας μεταξύ συναδέλφων που αναλώνονται τις περισσότερες ώρες σε συναντήσεις για καφέ και εξωϋπηρεσιακές συζητήσεις και μάλιστα σε ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας και γιατί ένας υπάλληλος άλλου χαρακτήρα και έξω από αυτά, που κάθεται στο γραφείο του, αλλά ικανός, να βαθμολογηθεί αρνητικά;

2) Κριτήριο αξιολόγησης θα είναι η επιμόρφωση που έχει λάβει ο υπάλληλος με συμμετοχή του σε σεμινάρια ή εκπαιδευτικά προγράμματα;

Γιατί, τάχα αποτελεί βασικό κριτήριο η συνεχής αποστολή σε σεμινάρια ή εκπαιδευτικά προγράμματα και ανακύκλωση των ίδιων υπαλλήλων για ευνόητους λόγους και γιατί, η μη ενημέρωση υπαλλήλου για την διεξαγωγή τους και αποστολή υπαλλήλου από την υπηρεσία του κατά παράβαση του άρθρου 47 του Ν.3528/09-02-2007, αλλά ικανού υπαλλήλου, πρέπει να βαθμολογείται αρνητικά;

3) Κριτήριο αξιολόγησης θα είναι η δυνατότητα επίτευξης στόχων;
Σε αυτό το καθεστώς της οικογενειοκρατίας και της άσκησης mobbing υπάρχει διαφάνεια;
Αντιθέτως, υπάρχει συνεχής, συστηματική προσπάθεια υπηρεσιακής υποβάθμισης του υπαλλήλου (βάζοντάς τον στο «ψυγείο»), αλλά ικανού υπαλλήλου.
Γι’ αυτό, θα πρέπει να βαθμολογηθεί αρνητικά;
Έγγραφα που κάνει κάποιος υπάλληλος, σύμφωνα με τον Ν. 3528/09-02-2007, για να αμυνθεί σε έκνομες καταστάσεις, γιατί τάχα να αξιολογούνται ως μη επίτευξη στόχων και ο κατά τα άλλα ικανός υπάλληλος θα πρέπει να βαθμολογείται αρνητικά;
4) Κριτήριο αξιολόγησης θα είναι η επιτυχία του υπαλλήλου σε τεστ δεξιοτήτων;

Πρέπει να εξαιρούνται από το μέτρο όσοι διορίσθηκαν, μετά από προκήρυξη Πανελλήνιου Δημόσιου Διαγωνισμού και από το τότε Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως (πριν από την σύσταση του ΑΣΕΠ).
Τούτο και ορθό και δίκαιο είναι, διότι δεν μπορεί να εξετάζεται υπάλληλος, ο οποίος διορίσθηκε μετά από επιτυχία σε Πανελλήνιο Δημόσιο Διαγωνισμό, ο οποίος προκηρύχθηκε σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Σύνταγμα.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να εξομοιωθώ και να εξετασθώ, ξεκινώντας από την ίδια αφετηρία, με προσλήψεις που έγιναν χωρίς διαγωνισμό, κάτω από το καθεστώς γενικευμένης οικογενειοκρατίας, που έχει κατακλύσει το Ίδρυμα και ως εκ τούτου με ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις, διότι κάτι τέτοιο και άδικο θα ήταν (συγκρίνοντας εντελώς ανόμοιες περιπτώσεις) και σε κάθε περίπτωση αντισυνταγματικό. Σε αντίθετη περίπτωση θα νομιμοποιηθούν οι ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις και θα λειτουργήσει κάτι τέτοιο ως άλλη «κολυμβήθρα του Σιλωάμ».
Το όποιο, τυχόν πλεονάζον προσωπικό, προήλθε τα τελευταία 12 έτη από αυτές τις γενικευμένες προσλήψεις, κάτω από το καθεστώς οικογενειοκρατίας (συγγενείς υπαλλήλων, καθηγητών κ.λπ. του Ιδρύματος εν ενεργεία ή συνταξιούχων), χωρίς διαγωνισμό και οι οποίοι κυρίως είναι υπάλληλοι αορίστου χρόνου, δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν είναι δυνατόν να θυσιαστώ, για να σωθεί η οικογενειοκρατία και οι ως εκ τούτου ενδεχόμενες παράνομες προσλήψεις.

 

Επίσης, θα πρέπει να αποτελούν κριτήριο αξιολόγησης δημοσίου υπαλλήλου οι εξής περιπτώσεις:
Α) Όλη η προϋπηρεσία του στο Δημόσιο και όχι από την μετάταξή του και μετά. Τούτο είναι δίκαιο και ορθό, διότι η εμπειρία του και οι ικανότητές του αποκτήθηκαν και από την προηγούμενη Δημόσια Υπηρεσία και όχι μόνον από την τελευταία. Επίσης, στο έντυπο απογραφής δημοσίων υπαλλήλων να υπάρχει αντίστοιχο πεδίο συμπλήρωσης για όλη την προϋπηρεσία του στο Δημόσιο.
Β) Όταν έχει υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό ως Έφεδρος Αξιωματικός. Αυτό και δίκαιο είναι και ορθό, διότι τούτο καταδεικνύει επιπρόσθετες ικανότητες διοίκησης, οργάνωσης κ.λπ., εφόσον θα λαμβάνονται υπόψη και άλλου είδους γενικές ικανότητες, προϋπηρεσίες από άλλους τομείς κ.λπ., ως κριτήρια αξιολόγησης.
Γ) Η απόκτηση πιστοποιητικού ECDL. Σε αυτήν την περίπτωση δεν χρειάζεται ο υπάλληλος να εξετασθεί στην γνώση χρήσης Υπολογιστών, εφόσον είναι κάτοχος πιστοποιητικού ECDL και μάλιστα Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης (Ε.ΣΥ.Δ.).

 

Ενδεχομένως ξένοι εμπειρογνώμονες να μιλάνε για την αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων, σύμφωνα με τα δεδομένα της χώρας τους, αγνοώντας την οικογενειοκρατία κ.λπ., όπως συμβαίνει στο συγκεκριμένο ΝΠΔΔ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Ενδεχόμενες προτάσεις διαφόρων συνδικαλιστών, για την αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων, εξυπηρετούν το status quo της οικογενειοκρατίας κ.λπ., είτε διότι είναι μέλη της οικογενειοκρατίας, είτε κυρίως επειδή είναι από τους βασικούς υπεύθυνους αυτής της καταστάσεως.

Ενδεχόμενες σχετικές προτάσεις για την αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων, από διαφόρους συμβούλους ή managers σε οποιαδήποτε Κυβέρνηση, ίσως να μην είναι αξιόπιστες, διότι, ενδέχεται να είναι προσαρμοσμένες στα πλαίσια προστασίας υπαλλήλων, που πιθανόν να έχουν κάποια συγγενική σχέση μαζί τους.
Για όλα τα ανωτέρω, είμαι υποχρεωμένος να προστατεύσω τον εαυτό μου από την αδικία, αλλά και να πράττω ό,τι δύναμαι για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Ως εκ τούτου επιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου.

Β. Σ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.